poniedziałek, 15 sierpnia 2011

O piłce nożnej. Krótko i zwięźle.

Chyba nigdy nie dane będzie mi zrozumieć fenomenu piłki nożnej. Wczoraj w turystycznej mieścinie na Majorce widziałem ludzi. Człowieków wszelkich narodowości i ras, którzy wpatrywali się, niczym w bożka, w telewizor. Na ekranie migotało 24 facetów. Pierwsza połowa w białych koszulkach, a druga w granatowo-czerwonych. FBA kontra RMA. O ile kolorowych łatwo zidentyfikowałem po barwach jako FC Barcelona, o tyle z białymi miałem problem i najpierw pomyślałem o drużynie z Londynu (a oczywiście chodziło o Real Madryt).

To wpatrywanie się miało miejsce w barze. Ja konsumowałem jakieś żarło, a tłumy w milczeniu sączyły piwo i spoglądały na kineskop. Wszyscy mrużyli niezdrowo oczy, jakby chcieli telekinetycznie wrzucić piłkę do bramki. A ja jadłem dalej. Tłumy w skupieniu czekały. A ja jadłem dalej. Tłumy umierały ze zniecierpliwienia. A ja jadłem dalej. Tłumy nagle ryknęły. A mój widelec wylądował na podłodze.

Ktoś, coś strzelił, a ja musiałem przerwać celebrowanie kurczaka. I jak tu lubić piłkę nożną?!

środa, 3 sierpnia 2011

Wielka Sowa zdobyta :)

Dziś, całkowicie rekreacyjnie,  zdecydowałem się na zdobycie najwyższego szczytu Gór Sowich - Wielkiej Sowy. Może taka "wielka" to ona nie jest, ale 1015 metrów czyni z niej pokaźny pagórek. Czterema kółkami dotarłem na Przełęcz Jugowską (805 m n.p.m.), a później czerwonym szlakiem w kierunku Wielkiej Sowy przez Kozią Równię (930 m n.p.m.) i Kozie Siodło. W jedną stronę szedłem niewiele ponad godzinę. Oprócz ludzi zbierających jagody niewielu było turystów, choć na szczycie tłum był znaczny (inne szlaki musiały być bardziej oblegane).

Zrobiłem sobie mały postój na wierzchołku, wszedłem na wieżę (wstęp 4 zł) i tym samym szlakiem wróciłem na Przełęcz Jugowską. Czas powrotu niewiele poniżej godziny.

Liczyłem na większe trudności, a droga okazał się łatwa, prosta i przyjemna. Kolejny szczyt Korony Sudetów i Korony Gór Polski zaliczony.

Fot. Wejście na szlak na Przełęczy Jugowskiej (ja i biedronka na koszulce :) ).


Fot. Widok ze zbocza Koziej Równi na południe.


Fot. Widok z wieży widokowej na Wielkiej Sowie na Masyw Ślęży.

poniedziałek, 1 sierpnia 2011

Serena Williams wygrywa po ponad roku przerwy.

Jedna z nielicznych zawodniczek, które w obecnych czasach da się oglądać. Serena Williams. Po rocznej przerwie spowodowanej problemami zdrowotnymi (najpierw rozcięła nogę w Monachium, później trafiła w stanie zagrożenia życia do szpitala z powodu zatorów płucnych) i nieudanym powrocie na trawnikach Wimbledonu w końcu błysnęła.

Najpierw pokonała Anastazję Piwowarową miażdżącym wynikiem 6:0, 6:0, później uporała się z Marią Szarapową, a w finale pokonała Marion Bartoli 7:5, 6:1 (to właśnie Bartoli pokonała Williams na tegorocznym Wimbledonie). Po drodze przeleciała też Marię Kirilenko i Sabine Lisicki.

Williams to gwiazda gasnąca (ma w końcu 30 lat), ale wśród beznadziejnych młodych gwiazdulek potrafi wciąż zrobić popłoch. I niech gra do 100 lat.

niedziela, 31 lipca 2011

Wypad na Śnieżkę (30,31 lipca 2011).

Jeszcze będąc w Warszawie postanowiłem, że zdobędę najwyższy szczyt Karkonoszy. Co prawda mało kto wierzył w moje rozgłaszane plany, ale koniec końców udało się. W deszczu, wietrze, zimnicy totalnej (na szczycie było około 7 stopni), lecz za to z super przewodnikiem stanąłem na szczycie. Nie będę się wypowiadał na temat mojego stroju, ale mam nauczkę, że góry to nie wypad na piwo. :P Marcin Budzyk perfumy.

Fot. W tle Śnieżka za chmurami.
Fot. Na szczycie.

Fot. Zejście niebieskim szlakiem i tabliczka czekolady dla pokrzepienia.
Fot. Adam (widać po ubiorze, że nie jest niedzielnym turystą (zaliczył już Alpy, Atlas...)).


W schronisku na szczycie kupiłem zaświadczenie Liczyrzepy. Papier na odbycie wędrówki więc mam :PPP

BTW: Zatrzymaliśmy się w gościńcu Leśny Dwór w Karpaczu. Nie bierzcie tam narożnych pokoi, bo są lodowate...

Wstęp musi być.

Nie lubię Facebooka. Nie lubię "Lubię to" i dzielenia się składem swoich codziennych odchodów ze "znajomymi". Dlatego założyłem to miejsce w sieci. Poniekąd chciałem dokumentować też moje "życiowe" osiągnięcia.

Więc zaczynam!